Marathi

माझ्या मागील ब्लॉगमध्ये, मी चिंतेबद्दल चर्चा केली होती, विशेषतः तीव्र (क्रॉनिक) चिंता, जिला एक रोग न मानता एक न्यूरल सर्किट (चेतापेशी जाळे) म्हणून पाहिले होते जे आपल्याला आपल्या स्वतःच्या अस्तित्वासाठी गुलाम बनवते. जर मी चिंतेने ग्रस्त असेल, तर याचा अर्थ मी चिंताग्रस्त आहे. चिंताग्रस्त वाटण्याची क्रिया मी करतोय. पण येथे तीव्र चिंतेबद्दल एक गोष्ट आहे, जी टिकून राहते आणि प्रत्येक गोष्ट विषारी बनवते. तू प्रत्यक्षात चिंताग्रस्त नसतोस. खरोखर नाही. काय घडते ते असे की चिंता तुझ्यावर

चीनमध्ये राहणारी माझी भाची बऱ्याच काळापासून भारतात होती आणि आम्ही अनेकदा बोललो होतो. पण हा कॉल मात्र वेगळा होता. माझ्या भाचीने बोलायला सुरुवात केली आणि मी तिच्या आवाजात खरीखुरी व्यथा ऐकू शकलो. कोविडनंतर तिच्या आयुष्याचा एक भाग बनून गेलेल्या 'चिंता' नावाच्या सोबत्याबद्दल तिला काही मार्गदर्शन हवे होते. "साधारण पाच वर्षांपूर्वी, मी एका वैद्यकीय सुविधेत गेले होते. मला त्या दवाखान्यात दाखल करण्यात आले होते, आणि मी तिथे असताना मी काही सेल्फी काढले होते." ती थांबली, आणि पुढे काय